Visite, het blad voor huurders van Woningcooperatie Mooiland Vitalis, verschijnt 4x per jaar. Willem schrijft in elke uitgave een column die aansluit op een van de artikelen. In de februari-uitgave onderstaande column 'Breedbeeld':
Breedbeeld
Schappen lachen
Volop keuze
De producten
Rijen dik
Chocopasta
In drie kleuren
Duizend kazen
Waar sta ik
Verse groenten
Voorgesneden
Langer houdbaar
Conserveren
Grote voorverpakte
Zakken
Leer het goede
Weer waarderen
Gooi niet weg
En leef bewuster
Maak een lijstje
Koop en kies
Wetende
Dat ik mijzelf
Niet in een
Impuls verlies
De wereld
Lacht je toe in breedbeeld
Weet geluk
Is vaak heel klein
Geluk zit niet in geld
In hebzucht
Echt geluk
Zit in je zijn
(Gepubliceerd in Visite (Het bewonersblad van Mooiland Vitalis), februari 2009)
vrijdag 20 februari 2009
donderdag 29 januari 2009
Patrick Curfs Rockt

PATRICK CURFS ROCKT
Als saxofonist bij het Orkest van de Koninklijke Luchtmacht trekt Patrick Curfs avond aan avond volle zalen. De sympathieke musicus vond een thuis en de liefde in de Overijsselse hoofdstad. Een solide basis voor een nieuwe stap. Patrick rockt in de luwte van de Peperbus.
Het Orkest van de Koninklijke Luchtmacht brengt jaarlijks een unieke voorstelling in de vaderlandse theaters. In navolging van succesvolle projecten rond het Songfestival en Queen klinken dit jaar klassiekers uit tot de verbeelding sprekende Rockopera’s als Tommy, Hair, Jesus Christ Superstar, Rent en Pink Floyd’s The Wall. Patrick Curfs geniet zichtbaar. Sinds twee jaar woont en werkt de geboren Brabander vanuit Zwolle. Tijdens Queen in Concert ontmoette Curfs ‘zijn’ Cindy Oudshoorn. The leading Queen in de indrukwekkende theaterproductie.
“Het klikte”, vertelt Patrick. ‘Zowel persoonlijk als muzikaal. Het was het begin van C/O Creatives. De C en de O staan voor Curfs en Oudshoorn. Al denkt Cindy daar soms anders over.”
Samen gaven ze vorm aan Leen Alive. Een uniek eenmalig project rond zanger Leen Ripke in de Zwolse Buitensocieteit.
‘Heerlijk om te doen. We hadden alle mogelijkheden. Van het arrangeren van de stukken tot de uiteindelijke voorstelling. Het eerste visitekaartje van C/O Creatives. Ik kom uit de lichte muziek, werk met regelmaat samen met harmonie- en fanfareorkesten en geef clinics. Cindy treedt veelvuldig op met Kayak en werkt als zanglerares en vocal coach. Daarnaast hebben we allebei onze eigen projecten. Solo en samen.”
Patrick heeft zijn weg gevonden.
“Al was het wennen. Ik herinner me het Nieuwjaarsconcert met de Zwolse Muziekfabriek. Cindy schitterde op de buhne, ik ben bewust in de zaal gaan zitten. Veroordeeld tot spontaan contact met tot dan toe onbekende Zwollenaren. Nieuwe stadsgenoten. Na afloop enkele contacten rijker. Ik wilde de stad leren kennen en heb fietsend alle denkbare uithoeken bezocht. Zwolle leeft. Een heerlijke stad om te wonen en muziek te maken. Als de tijd het toe laat schuif ik aan in The Living Room. Ze organiseren er met regelmaat room-sessions. Klinkende namens als Bert Vrieling en Joel Groenewold schuiven met regelmaat aan. Lekker live spelen met medemuzikanten.”
Naast zijn overvolle theateragenda. Drie maanden achtereen tourt Patrick met het Orkest van de Koninklijke Luchtmacht door ons land. Een concert rond rockklassiekers dat je evenals zijn solo’s overweldigt. Een concert met Zwolse inbreng. Naast Patrick Curfs klinkt zangeres Lana Wolf en tekende arrangeur Rik Elings voor tal van arrangementen. Zodra het orkest op stoom is dendert het voort.
“Heerlijk om er deel van te mogen zijn. Naast de andere projecten die op mijn pad komen. Zowel solo als binnen C/O Creatives. Rock Opera in Concert is op 13 en 14 februari te zien in Kampen. Kijk voor meer info op www.rockoperainconcert.nl
Tekst : Willem Gunneman
Foto : Ron Geurts
Published in De Peperbus op 30 januari 2009
vrijdag 19 december 2008
Esther Groenenberg verovert Nederland

Als ze even niet achter de mail kruipt loopt de mailbox vol. Het succes is overweldigend. Nederland valt massaal voor het swingende ‘Oh Meisje’. Het uitnodigende liedje van Esther Groenenberg. ‘Dit is leuk, daar moet je meer mee doen’, reageerden Esther’s vrienden. Zo geschiedde. ‘Oh Meisje’ verovert ons land.
‘Ik weet niet wat me overkomt’, lacht Esther Groenenberg. De spontane zangeres schreef met haar vriend Dirk Schreuders ‘Oh Meisje’ op haar Zwolse studentenkamer en besloot het uit te brengen. In de videoclip, die inmiddels duizenden keren is bekeken op youtube spelen naast vriendinnen vriendinnen van vriendinnen een hoofdrol.
“In drie avonden opgenomen en vorm gegeven door Leone Meijer. Eerlijk gezegd vond ik het gewoon een leuk liedje en heb ik nooit stil gestaan bij het effect. Meisjes reageren per mail dat ze kracht putten uit het liedje en het luidkeels meezingen. Zelf ben ik er eerlijk gezegd niet zo meer bezig. Natuurlijk doe ook ik wel eens aan de lijn maar ik knaag geen worteltjes. Al willen ze dat het liefste horen in sommige interviews. ‘Oh Meisje’ is gewoon een luchtig en vrolijk liedje dat alle meisjes een goede dag bezorgd.”
Esther is de nuchterheid zelve.
“Het overkomt me. De dag dat ik na lang aarzelen een te duur jurkje kocht werd ik gebeld door de Wereld Draait Door. Twee dagen later stond ik in Amsterdam. In mijn te dure jurkje. Begeleidt door Sebastiaan van Olst op bas, Bouke Bakker op drums en Dirk op gitaar.
Enkele dagen daarna gevolgd door Life & Cooking en het TROS Muziekcafe.”
De Zwolse zangeres haalt alles uit het leven.
“Van nature ben ik positief. Het leven is een feest. Heerlijk uit eten, spelen met muzikanten en doen wat je hart je in geeft. Soms chaotisch, maar prettig. Wat muziek betreft kies ik voor Paul McCartney en The Beatles. Schitterende en tijdloze liedjes. Even zo goed luister ik naar Ella Fitzgerald en Alica Keys. Fixkes, een Vlaamse band uit Antwerpen, mag ook in het rijtje. Ook in Zwolle valt er op muzikaal gebied veel te beleven. Een heerlijke stad.”
De liedjes van Esther zijn eigen, spontaan en uitnodigend.
Achter de schermen werkt ze Dirk aan haar eerste album.
“Samen met Dirk”, vervolgt Esther. “Ik schrijf vanuit mijn gevoel. Kleine liedjes over alles wat ik tegenkom. Liedjes als ‘Zuurkool met Worst’, ‘Roze Bril’ en ‘Dagen van Geluk’. Die passen bij vrolijke opwaaiende zomerjurkjes. Zoals ik ben. Ik wil alles uit het leven halen wat er in zit. Elke dag een dag die je overweldigt. Heerlijk toch.” Volg Esther op www.esthergroenenberg.nl.
Tekst : Willem Gunneman
Foto : Esther Groenenberg
(Published in de Peperbus Xtra 19 december 2008)
I Kissed Charles
Het laatste optreden van de band staat nog vers in het geheugen. Eric Corton nodigde de muzikanten in de Amsterdamse De Smet Studio’s. “Lekker live op Radio 3”, vertelt zangeres Charlot. Eerst wacht het laseren van Charles’ amandelen. In 2009 zingt, klinkt en kust Charles beter dan ooit. “Ik ben Charles”, lacht Charlot. Met gitarist Brian stond de sympathieke en spontane zangeres aan de wieg van I Kissed Charles. Samen schrijven ze de mooiste liedjes.“Liedjes over mijn wanhopige liefdesleven. De liefde als inspiratiebron “Ze noemen me Charles. Vandaar. Brian ken ik al jaren.
We speelden samen in een coverbandje.
Het klikt. Drummer Marco Nuhring en bassist Joris Taal versterken de gelederen. Een band met een lekker eigen geluid. Naast Cool Genius een topformatie op het Zwolse platenlabel Goomah Music.
“We hebben een hechte groep vrienden om ons heen. Ons management, de platenmaatschappij, de boeker. Mensen met hetzelfde gevoel. We hebben heel bewust voor een klein label gekozen. Goomah gaf ons de kans en wij hadden er direct een goed gevoel bij. De interesse groeit. Begin dit jaar hebben we de release van onze eerste EP feestelijk gevierd. Via internet was hij binnen enkele maanden uitverkocht. Een collector’s item. Volgend jaar wacht ons debuutalbum. Mede dankzij de deelname aan de Popronde kunnen we ons verheugen in een groeiende schare fans. Fans die we iedere avond terug zagen in het land. Heerlijk."
"We kijken uit naar de zomer en de festivals. In het najaar van 2009 wacht de clubtour. Lekker spelen in het land dat is waar we plezier aan beleven. Naast het schrijven en opnemen van nieuwe liedjes. Wat is er nu mooier dan een uitverkochte zaal, een album dat omarmd wordt en een bus vol goede vrienden die je achterna reist”. Ik kan het zeggen: I Kissed Charles.
Tekst : Willem Gunneman
Foto : I Kissed Charles / Goomah Music
(Published in de Peperbus Xtra 19 december 2008)
vrijdag 21 november 2008
OORLOGSWINTER IN PREMIERE
Met een bruisend feest in de Amsterdamse Tuschinski vierden de cast en de makers de premiere van Oorlogswinter. De Kerstfilm van 2008, naar het gelijknamige met een gouden griffel bekroonde boek van Jan Terlouw. Begin dit jaar werden de opnamen afgerond. Opnamen in het Gelderse Herwijnen en rond de IJsselbrug. De brug tussen Hattem en Zwolle speelde tijdens de roemruchte hongerwinter een prominente rol. Een keerpunt. Het is januari 1945. Nederland is bedekt met een dik pak sneeuw. In het westen van Nederland heerst grote honger. Veel mensen trekken naar het oosten trekken om daar voedsel te vinden voor hun gezinnen. In een dorpje in de buurt van Zwolle, Terlouw groeide op in Kamperveen en Wezep, woont de veertienjarige Michiel. Hij kan niet wachten tot hij iets kan betekenen in het verzet. Dit tot ergernis van zijn vader, die als burgemeester vooral bezig is om escalaties in het dorp te voorkomen. Als zijn buurjongen Dirk, meedoet aan een overval op het munitiedepot en Michiel vraagt of hij een brief wil bezorgen als het mis gaat, voelt hij zich eindelijk serieus genomen. De overval blijkt verraden, Dirk wordt opgepakt en Michiel moet uitgaan van zijn eigen kracht. Hij leert al snel dat goed en kwaad dicht bij elkaar liggen. Dat oorlog misschien spannend lijkt, maar boven alles gruwelijk is.
Met zijn eenzaamheid groeit ook zijn onafhankelijkheid. Naast hoofdrolspeler Martijn Lakemeijer prachtige rollen voor Jamie Campbell, Tygo Gernandt, Melody Klaver en figuranten uit Hattem, Kampen en Zwolle rond de IJsselbrug. Vanaf 27 november te zien in de bioscoop.
Tekst : Willem Gunneman
Foto : Eva Posthuma
(Published in De Peperbus 21 november 2008)
CLINICLOWN PETER VADER OVER 'ZIJN' CLOWN ZIJN
Eigenlijk zou ieder mens zijn hart moeten volgen. Onbevangen in het nieuwe stappen en het kind in jezelf herkennen. Zwollenaar Peter Vader, Clown vanuit zijn ‘zijn’, deed het en zei zijn vaste baan vaarwel. Een bijzonder verhaal met een hoofdrol voor de neus. De rode neus als spiegel van de ziel.
“Iedereen heeft dromen”. De sprekende ogen van Cliniclown en humorspecialist Peter Vader vertellen het verhaal. Een Bourgondische Brabander, opgegroeid in het Brabantse Geertruidenberg.
“Ik ben in Deventer Verpleegkunde A gaan studeren”, lacht Peter. “Daarna een opleiding tot docent. De liefde heeft me naar Zwolle gebracht. In de krant las ik een oproep van STT Producties. Eigenaar Arie Hemmen vroeg spelers voor kindertheatervoorstelling. Ik kreeg de rol van Circusclown en voor ik het goed en wel besefte stond ik voor het voetlicht. Een minuut lukte, maar toen..... In ieder mens schuilt een clown. Maar waar ? Vaak diep van binnen. Onbewust hebben we ons kind zijn, de onbevangenheid, diep weg gestopt. Daags na de voorstelling heb ik me aangemeld bij Erik de Bont in Arnhem voor de workshop ‘Ontdek de clown in jezelf’. Een weekend lang met lotgenoten. Gaandeweg werd ik verliefd. Verliefd op het fenomeen ‘Clown zijn’. Drie jaar heb ik mezelf gegeven. Drie jaar om mijn dromen waar te maken.”
‘Pa, ik wordt clown”, klonk het opgetogen. Een indringende stilte volgde. Mijn volwassen zoon geeft zijn baan op en wordt clown !”
Vader Vader vond het niets. Van de lach alleen valt niet te leven.
“Ik was vastbesloten. Schreef mij als Clownstheater Confetti in bij de Kamer van Koophandel, kocht een bus en belde de eerste tien accountants in de Gouden Gids. Negen deden hun verhaal. De balans, verlies- en winstrekening, debiteuren, belastingen en ander ondernemersleed. De tiende, Han Brouwers, hield het kort. ‘Kom morgen maar”, klonk het resoluut. Een dag later heb ik me gemeld. Strak in joggingbroek op slippers. Drie uur hebben we gepraat en het klikte. Inmiddels zijn we goede vrienden en Han is nog altijd mijn accountant. Ik liet visitekaartjes drukken, bestickerde de bus en mijn eigen gezicht werd mijn handelsmerk. Gaandeweg raakte ik in een stroomversnelling. Schijnbaar was ik voortdurend op het goede moment op de juiste plaats en voor ik wist stond ik in Japan, op vaderlandse bühnes en kwam ik op tv. Ik werd ontdekt. Ontdekt als Clown en van de drie had ik nog twee jaar voor de boeg.”
“Negen jaar ben ik onderweg geweest tot het moment waarop mijn verpleegkundige achtergrond en mijn clown zijn naadloos samen vielen. Binnen Cliniclowns kreeg ik de kans beide talenten te ontwikkelen. Als Clown Pepponi speel ik samen met Clown Pit in het Sophia Ziekenhuis voor zieke en minder valide kinderen. Solo speel ik in Apeldoorn. Ieder kind verdient het om kind te mogen zijn. Een kind van acht dat jou in vloeiend Latijn kan vertellen wat leukemie is. Onvoorstelbaar hard maar waar. Boven alles staat de lach. Een glimlach, een bulderende of luide schaterlach. Het brengen van afleiding en plezier. Het even kunnen vergeten dat je ziek bent en misschien nooit meer beter wordt. Een cliniclown improviseert voortdurend en speelt aan de gezonde kant. Hartverwarmend en soms hartverscheurend tegelijk. ‘Dankbaar’ ligt op mijn lippen. ‘Mooi’ past beter. Cliniclown zijn is vooral onbeschrijflijk mooi.”
“Binnen Cliniclowns Nederland ben ik artistiek leider. Met nog altijd de rode neus als spiegel van de ziel. Levend van de lach.”
Gesteund door donateurs. Acties in den lande en spontane initiatieven.
Peter Vader. Stadsomroeper, stadionspeaker en gids tijdens zijn eigen stadswandeling. Een wandeling langs kroegen en gewelven in het licht van ‘Ome Bertus’.’ Peter’s ogen besluiten:
“ ‘Mooi’, maar het verbleekt in de schaduw van het clown zijn’.”
Tekst : Willem Gunneman
Kijk op www.cliniclowns.nl
(Published in Bijzonder Zwolle, uitgave November)
“Iedereen heeft dromen”. De sprekende ogen van Cliniclown en humorspecialist Peter Vader vertellen het verhaal. Een Bourgondische Brabander, opgegroeid in het Brabantse Geertruidenberg.
“Ik ben in Deventer Verpleegkunde A gaan studeren”, lacht Peter. “Daarna een opleiding tot docent. De liefde heeft me naar Zwolle gebracht. In de krant las ik een oproep van STT Producties. Eigenaar Arie Hemmen vroeg spelers voor kindertheatervoorstelling. Ik kreeg de rol van Circusclown en voor ik het goed en wel besefte stond ik voor het voetlicht. Een minuut lukte, maar toen..... In ieder mens schuilt een clown. Maar waar ? Vaak diep van binnen. Onbewust hebben we ons kind zijn, de onbevangenheid, diep weg gestopt. Daags na de voorstelling heb ik me aangemeld bij Erik de Bont in Arnhem voor de workshop ‘Ontdek de clown in jezelf’. Een weekend lang met lotgenoten. Gaandeweg werd ik verliefd. Verliefd op het fenomeen ‘Clown zijn’. Drie jaar heb ik mezelf gegeven. Drie jaar om mijn dromen waar te maken.”
‘Pa, ik wordt clown”, klonk het opgetogen. Een indringende stilte volgde. Mijn volwassen zoon geeft zijn baan op en wordt clown !”
Vader Vader vond het niets. Van de lach alleen valt niet te leven.
“Ik was vastbesloten. Schreef mij als Clownstheater Confetti in bij de Kamer van Koophandel, kocht een bus en belde de eerste tien accountants in de Gouden Gids. Negen deden hun verhaal. De balans, verlies- en winstrekening, debiteuren, belastingen en ander ondernemersleed. De tiende, Han Brouwers, hield het kort. ‘Kom morgen maar”, klonk het resoluut. Een dag later heb ik me gemeld. Strak in joggingbroek op slippers. Drie uur hebben we gepraat en het klikte. Inmiddels zijn we goede vrienden en Han is nog altijd mijn accountant. Ik liet visitekaartjes drukken, bestickerde de bus en mijn eigen gezicht werd mijn handelsmerk. Gaandeweg raakte ik in een stroomversnelling. Schijnbaar was ik voortdurend op het goede moment op de juiste plaats en voor ik wist stond ik in Japan, op vaderlandse bühnes en kwam ik op tv. Ik werd ontdekt. Ontdekt als Clown en van de drie had ik nog twee jaar voor de boeg.”
“Negen jaar ben ik onderweg geweest tot het moment waarop mijn verpleegkundige achtergrond en mijn clown zijn naadloos samen vielen. Binnen Cliniclowns kreeg ik de kans beide talenten te ontwikkelen. Als Clown Pepponi speel ik samen met Clown Pit in het Sophia Ziekenhuis voor zieke en minder valide kinderen. Solo speel ik in Apeldoorn. Ieder kind verdient het om kind te mogen zijn. Een kind van acht dat jou in vloeiend Latijn kan vertellen wat leukemie is. Onvoorstelbaar hard maar waar. Boven alles staat de lach. Een glimlach, een bulderende of luide schaterlach. Het brengen van afleiding en plezier. Het even kunnen vergeten dat je ziek bent en misschien nooit meer beter wordt. Een cliniclown improviseert voortdurend en speelt aan de gezonde kant. Hartverwarmend en soms hartverscheurend tegelijk. ‘Dankbaar’ ligt op mijn lippen. ‘Mooi’ past beter. Cliniclown zijn is vooral onbeschrijflijk mooi.”
“Binnen Cliniclowns Nederland ben ik artistiek leider. Met nog altijd de rode neus als spiegel van de ziel. Levend van de lach.”
Gesteund door donateurs. Acties in den lande en spontane initiatieven.
Peter Vader. Stadsomroeper, stadionspeaker en gids tijdens zijn eigen stadswandeling. Een wandeling langs kroegen en gewelven in het licht van ‘Ome Bertus’.’ Peter’s ogen besluiten:
“ ‘Mooi’, maar het verbleekt in de schaduw van het clown zijn’.”
Tekst : Willem Gunneman
Kijk op www.cliniclowns.nl
(Published in Bijzonder Zwolle, uitgave November)
SCHRIJVEN IS KRABBEN TEGEN DE JEUK IN JE ZIEL
B.Morris is muziek. De Zwolse singer/songwriter schrijft alles van zich af. Voortdurend op zoek naar verandering. Gericht op het nieuwe wat zich aandient. Muziek moet je voelen. “Mijn liedjes zijn een staat van zijn. B. Morris. Ieder heeft het in zich.” Zingen is leven. B. Morris zingt, het liefst zo luid mogelijk. “Overal waar ik ben. Zingen is Zijn”. Wie het album in de CD-speler drukt herkent onmiskenbaar zich zelf. Het onverwerkte onbewust zijn verworden tot bloedmooie liedjes.
Het rauwe van Tom Waits, de muzikale invloeden van JJ Cale, The Beatles en The King maar boven alles B.Morris. “Vijf jaar heb ik aan het album gewerkt. Het is ontstaan. De eerste schetsen hier op 9 hoog en vervolgens de groei in de Studio van Big One Music. Ik ga niet over een nacht ijs. Een CD is een proces. Een proces dat je dichter bij je zijn brengt.” In 1999 werd B.Morris, het alterego van Jan Willem de Groot, tweede in de Oogst van Overijssel. “Na schoorvoetende gesprekken met een platenmaatschappij ontmoette ik Wilfred. De eigenaar van Big One. Hij gaf mij de kans een album op te nemen. In eigen beheer. Gaandeweg hebben we muzikanten om ons heen verzameld. Muzikanten passend bij een nummer. Henk van Benthem voor het stevige gitaarwerk, Fred van de Wende op bas, percussionist Marcel van der Burg. Tommy Dixon op sax en gitarist Klaas Greeve.”
“Liedjes ontstaan vanuit verandering”, vervolgt B. Morris. “Wanneer je er open voor staat dan dient zich een nieuwe weg aan. Vaak een onverwachte. ‘My reward lies in changes’. Een phrase uit een van de nummers. In verandering schuilt een beloning. Wie voor verandering open staat wordt je een rijker mens. Klinkt filosofisch. Het is B.Morris. Een ultieme staat van zijn. Moeder Wendy speelde harmonium. “Oude muziek en klinkende spirituals. Muziek was belangrijk. Ik herkende mezelf in de woorden. Woorden die het diepste zijn naar boven haalden.
Teksten als een spiegel. Mijn schrijven is krabben tegen de jeuk in mijn ziel. Dicht bij mij zelf. Breekbaar, uiterst fragiel en soms uitbundig. Ingegeven door het leven of, zoals in ‘Cross on the Hill’ de verhalen van Edgar Allen Poe.” Ingegeven door verandering. “Liedjes ontstaan in mijn hoofd. Fietsend in de straffe wind. Luid zingend. Gaandeweg ontstaan de eerste akkoorden of een goed in het gehoor liggend gitaar-riffje. Liedjes groeien. Eerst thuis, vervolgens in de studio. ‘Water’ is het tastbare resultaat. Herkenning. Het dicht bij ‘je zijn’ zijn. Wees als Morris. Oudejaarsavond live in The Living Room Dagelijks in mijn CD-speler. Check www.bmorris.nl.
Tekst : Willem Gunneman
Foto : Hans Verdouw
(Published in De Peperbus 21 november 2008)
Abonneren op:
Posts (Atom)